Ndiyo, uwezo wa kuzalisha megawati 2,115 unaliweka Bwawa la Umeme la Julius Nyerere miongoni mwa miradi mikubwa zaidi ya umeme wa maji barani Afrika. Mradi huu unaojengwa kwenye Mto Rufiji unatarajiwa kubadilisha kabisa taswira ya nishati nchini Tanzania kwa kuongeza mara dufu uzalishaji wa umeme wa kitaifa. Hii ni hatua kubwa kwa taifa ambalo kwa muda mrefu limekuwa likitegemea vyanzo vidogo vya nishati.
Kwa kulinganisha, mradi mkubwa zaidi barani Afrika ni Grand Ethiopian Renaissance Dam (GERD) nchini Ethiopia, wenye uwezo wa kuzalisha kati ya megawati 5,150 hadi 6,450. GERD umeweka Ethiopia katika nafasi ya kuwa muuzaji mkubwa wa umeme kwa mataifa jirani, ingawa pia umeibua mijadala ya kidiplomasia kuhusu matumizi ya maji ya Mto Nile.
Miradi mingine mikubwa ni pamoja na Aswan High Dam nchini Misri, wenye uwezo wa takribani megawati 2,100. Bwawa hili limekuwa tegemeo la nishati na kilimo cha umwagiliaji kwa miongo kadhaa. Pia kuna Cahora Bassa Dam nchini Msumbiji, ambalo lina uwezo wa kuzalisha megawati 2,075 na linahudumia siyo tu Msumbiji bali pia nchi jirani za kusini mwa Afrika.
Aidha, Inga Hydropower Complex nchini Jamhuri ya Kidemokrasia ya Kongo ni mradi wa kipekee duniani. Ingawa Inga I na II tayari zipo, upanuzi wa Inga III unatarajiwa kufikia zaidi ya megawati 40,000, jambo litakaloliweka DRC kama kitovu cha nishati barani Afrika. Changamoto za kifedha na kisiasa zimechelewesha utekelezaji, lakini mradi huu unabaki kuwa wa kipekee kwa ukubwa wake.
Kwa jumla, Bwawa la Julius Nyerere linaiweka Tanzania sambamba na miradi mikubwa ya Afrika kama GERD ya Ethiopia, Aswan ya Misri, Cahora Bassa ya Msumbiji, na Inga ya DRC. Hii ni hatua muhimu kuelekea upatikanaji wa nishati safi na kuimarisha maendeleo ya viwanda barani Afrika.
