Makubaliano ya kusitisha mapigano kati ya Marekani na Iran yamekuwa magumu kudumu kwa sababu ya ukosefu wa imani ya pande zote mbili. Marekani mara nyingi huona Iran kama tishio la moja kwa moja kwa usalama wake na washirika wake, hasa kutokana na jukumu la IRGC katika mashambulizi ya kikanda. Kwa upande mwingine, Iran huhisi kuwa Marekani inatumia makubaliano kama mbinu ya muda ya kupunguza shinikizo, kisha kuendelea na sera za kijeshi na vikwazo. Hali hii ya kutoaminiana imefanya makubaliano yawe dhaifu na rahisi kuvunjika.
Sababu nyingine ni mazingira ya kisiasa ya ndani ya nchi zote mbili. Marekani, chini ya Rais Donald Trump, imekuwa ikisisitiza msimamo mkali dhidi ya Iran ili kuonyesha uthabiti wa uongozi wake kwa wapiga kura wa ndani na washirika wa kimataifa. Iran nayo, kupitia IRGC, inataka kuonyesha kuwa haiwezi kunyenyekezwa na Marekani, na inalinda heshima na uhuru wake wa kitaifa. Hii inaleta mvutano wa mara kwa mara, kwani kila upande unataka kuonyesha nguvu na uthabiti kwa wananchi wake na kwa dunia.
Zaidi ya hayo, migongano ya kijiografia na maslahi ya kimkakati katika Mashariki ya Kati inachochea hali hii. Marekani ina kambi na washirika wake katika Bahrain, Jordan, na Kuwait, wakati Iran inajiona kama nguvu ya kikanda inayopinga ushawishi wa Marekani. Mashambulizi na majibu ya kijeshi yanakuwa njia ya kuonyesha ushawishi huu, na hivyo kufanya makubaliano ya kusitisha mapigano kuwa magumu kudumishwa. Kwa kifupi, ukosefu wa imani, shinikizo za kisiasa za ndani, na ushindani wa kikanda vimekuwa vizuizi vikuu vya amani ya kudumu.
